Archief voor categorie Relatie

Over-Verantwoordelijk

Een prachtige les;
“Om rust te vinden moeten we ontslag nemen als algemeen directeur van het heelal” – Larry Eisenberg

Wanneer we eenmaal de grenzen en beperkingen van onze verantwoordelijkheid hebben vastgesteld, kunnen we onze plichten volledig op ons nemen en loslaten wat onze plicht niet is; op die manier beleven we meer vreugde aan het steunen van anderen omdat we relaties creëren die harmonieuzer en coöperatiever zijn – Dan Millman

Vandaag liep ik in de supermarkt tegen een van de dames op met wie ik ooit zwangerschapsgym volgde. Het was al de tweede dag achter elkaar dus we verzeilden in een praatje. Gewoon algemeen startend met hoe is het, maar toen ik eerlijkheidshalve antwoordde dat het goed ging nu ik was hersteld, ging het gesprek ineens dieper.

Ik herkende de licht verwilderde blik als geen ander en ze gaf aan dat ze tegen overspannenheid aanzat. Het gekke is dat het was alsof ik in de spiegel keek van 6 maanden geleden. En dezelfde zinnen hoorde…”dat doe ik nog maar als dat ….dan…. Zo heb ik mezelf ook lang voortgesleept, steeds weer een stap nog verder gaand, terwijl ik mezelf hardop beloofde dat dat dan de laatste zou zijn. Op enig moment was het ook de laatste, maar toen was ik al over de rand.

Wat ik ook direct herkende is het gevoel dat je je collega’s in de steek laat, dat je dat niet kan maken. Net als ik had ze een turbulent jaar achter de rug met genoeg teostanden waar ze geen invloed op had, maar hier wilde ze nog alle verantwoordelijkheid op zich nemen, omdat ze dat kon..of voorlopig nog kan.

Ik herken een te groot gevoel voor verantwoordelijkheid bij mezelf. Ik “overdreef” mijn vermogen om anderen behulpzaam te zijn. Ik laat dan over mij heenlopen en kan slaafse treetjes vertonen.  Anderen klagen zelden over mijn coöperatie. Over-cooperatie echter slaat op de lange duur terug naar onder-cooperatie, gewoon omdat de natuur altijd naar balans zoekt. Dat kan door uitval, desinteresse, niets meer voelen, en als een robot door het leven gaan, we hebben zoveel mogelijkheden om op te geven. Innerlijk verzet gaan, in wrok vervallen of ons emotioneel terugtrekken zijn manieren om de balans weer te herstellen. Ik realiseerde me dat ik op deze manier wellicht al twee huwelijken om zeep heb geholpen…al had ik daar natuurlijk wel de geschikte tegenspelers voor nodig.

famous lasts wordsDe mevrouw in de supermarkt vertelde dat iedereen blij was met haar coöperatie en ze vertelde zelfs dat haar manager haar aanmoedigde om vol te houden, ook al had hij begrip voor hoe zwaar het moest zijn. Haar collega’s op de werkvloer stopten haar wel af, soms met zeer heldere hand en daar was ze blij om. Toen ik haar vroeg waarom ze de extra taken niet tijdelijk teruggaf aan de manager, kwamen er allerlei bezwaren waarom dat niet kon  en vooral “er is niemand anders”. Heerlijk zulke medewerkers denk je misschien, maar de langzame uitholling zorgt voor ziekteverzuim en onverwacht uitvallen en dan ben je natuurlijk verder van huis.

Een gezonder evenwicht vraagt om een helder beeld van  grenzen, Dan Millman biedt drie oefeningen die iedereen eenvoudig kan d

1. Maak een kort lijstje van dingen die je wel wil doen als het gevraagd wordt en een lijstje van dingen waartoe je niet bereid bent. Waar trek ik de grens en waarom?
2. Maak een lijstje van dingen die je prettig vindt en die je onprettig vindt om thuis of op je werk voor anderen te doen en schrijf het op of zeg het hardop
– Hoeveel van de onprettige dingen doe je nog steeds en waarom?
– Als je iets doet voor een ander, klaag je daar dan over?
– Voel je je verantwoordelijk voor het leven of de fouten van andere volwassenen?
3. Denk na over die aspecten van het leven waar jij je overdreven verantwoordelijk voelt en waar je teveel helpt of je gefrustreerd terugtrekt. Als je je gebruikt of niet gewaardeerd voelt – een martelaar of een deurmat – wat kan je doen om een beter evenwicht te vinden?

Ter voorbereiding op deze oefeningen is het prettig jezelf te vergeven. Je hebt in dit leven tot nu toe alles naar eer en geweten gedaan. Hoewel jij je fouten allemaal ziet, was je eerder niet in staat om het anders te doen.  Als je dat durft te golven, dan kan je loslaten dat wat je nu leert vroeger betere gedaan zou moeten hebben, dan hoef je niet terug, maar kan je vooruit.

Ikzelf wist allang wat ik fout deed, ik kwam dezelfde lessen meerdere keren tegen.  Het heeft me heel veel gekost en het was de enige manier die ik kende en durfde. Ik heb mezelf vaak pas verwoord en helder geprobeerd te maken als ik al emotionele afstand voelde en en zekere wrok kon gebruiken als energie om mijn behoeftes naar buiten te brengen. En ik ben daarin natuurlijk vaak en veel in afgewezen. De vraag is of mijn grenzen en behoeften werden afgewezen of dat mijn boosheid of angst werden afgewezen. Nu ik mezelf beter begrijp wordt het een avontuur om de verantwoordelijkheid en afstemming daarvan aan te gaan in mijn huidige relaties. of dat nou zakelijke, vriendschappelijke of romantische relaties zijn.

Onwards..zou Liz Gilbert zeggen

NB deze blog is gebaseerd op mijn eerdere post op Facebook, maar relevant door een spontane ontmoeting

2 reacties